Այս եկեղեցին կանուխ շրջաններէն կը կոչուէր Սուրբ Նշան։ Ըստ Գիւտ Քահանայ Աղանեանցի՝ Եկեղեցին Զաքարիա Կաղզուանցի Պատրիարքի շրջանին ի հիմանէ կառուցուած է՝ հոգաբարձութեամբ Չօպան Ամիրայի։ Եկեղեցին

Վառօդարանի եւ Զէյթինպուռնուի երկաթի գործարաններու հայ բանուորներուն խնդրանքովը կառուցուած է արքունի վառօդապետ Յովհաննէս Պէյ Տատեանի կողմէ, 1844ին։ Ապա, Կայսերական հրամանով եկեղեցին նորոգուած է 1847ին։ Եկեղեցւոյ

– Ս. Որդւոց Որոտման Եկեղեցի – Ս. Յարութիւն Մատուռ – Պէզճեան Սրահ (Ս. Խաչ Եկեղեցի) – Ս. Յովհաննէս Մկրտարան Մատուռ – Ս. Թորոս Լուսաղբիւր Մատուռ։

Ըստ Ղուկաս Վարդապետ Ինճիճեանի, Ենիգիւղի մէջ 1794ին արդէն իսկ գոյութիւն ունէր Սուրբ Աստուածածին Եկեղեցին։ Հիմնական վերանորոգութեան ենթարկուեցաւ Յարութիւն Ամիրա Նէվրուզի բարերարութեամբ եւ պաշտամունքի բացուեցաւ Ստեփանոս

Առաջին անգամ Գրիգոր Վարդապետ Դարանաղցին 1623ին կը յիշէ, թէ Պէշիկթաշի մէջ կար ժամատուն մը՝ երկու քահանաներով։ Երեմիա Չէլէպի եւս կը վկայէ թէ Պէշիկթաշի մէջ փոքր

Այս եկեղեցին առաջին անգամ 1665ին Սուրբ Կիրակոս անուամբ յիշատակուած է։ Կը պատկանէր Ակնէն եւ անոր ենթակայ Ապուչեխ գիւղէն գաղթած հայերուն, որոնք Օրթագիւղ հաստատուած էին։ Այդ

Հաթայի Վագըֆգիւղը ծագում առած է 1800-ական թուականներուն Եօղունօլուք եւ Խըտըրպէյ գիւղերէն։ 1895ին գիւղին բնակիչները միանալով ձեռնարկեցին եկեղեցիի մը շինութեան։ Գիւղի բնակիչներէն Թադէոս եւ Մովսէս Այնթապեան

– Ս. Յովհաննէս Մկրտիչ Լուսաղբիւր Մատուռ Այս եկեղեցին կառուցուած է Բիւզանդական վանքի մը վրայ, որ կը կոչուէր Բանաիա Փերիվլեպտոս (Ս. Աստուածածին)։ Իսկ Օսմանեան հպատակ մահմետականներու