Վառօդարանի եւ Զէյթինպուռնուի երկաթի գործարաններու հայ բանուորներուն խնդրանքովը կառուցուած է արքունի վառօդապետ Յովհաննէս Պէյ Տատեանի կողմէ, 1844ին։ Ապա, Կայսերական հրամանով եկեղեցին նորոգուած է 1847ին։ Եկեղեցւոյ

– Ս. Որդւոց Որոտման Եկեղեցի – Ս. Յարութիւն Մատուռ – Պէզճեան Սրահ (Ս. Խաչ Եկեղեցի) – Ս. Յովհաննէս Մկրտարան Մատուռ – Ս. Թորոս Լուսաղբիւր Մատուռ։

– Ս. Յովհաննէս Մկրտիչ Լուսաղբիւր Մատուռ Այս եկեղեցին կառուցուած է Բիւզանդական վանքի մը վրայ, որ կը կոչուէր Բանաիա Փերիվլեպտոս (Ս. Աստուածածին)։ Իսկ Օսմանեան հպատակ մահմետականներու

Այս եկեղեցին ընծայուած է մեր առաջին լուսաւորիչներուն՝ Սուրբ Թադէոս եւ Սուրբ Բարթողոմէոս Առաքեալներու անուան։ Եկեղեցւոյ հիմնարկէքը կատարուած է 1846ին Մատթէոս Բ. Չուխաճեան Պատրիարքի կողմէ։ Եկեղեցին

Այս եկեղեցին կ՚ենթադրուի թէ գոյութիւն ունեցած է 19րդ դարէն առաջ։ Ըստ պաշտօնական տուեալներու, եկեղեցին առաջին անգամ նորոգութեան ենթարկուած է 1839ին։ Յետագային, Յակոբոս Պատրիարք Սերոբեանի շրջանին

Այս թաղին հայ բնակիչները Պոլսոյ գրաւումին յաջորդող շրջանին Անատօլուէն բերուելով տեղաւորուած էին։ Իրենց զբաղմունքն էր ձկնորսութիւն եւ մակոյկավարութիւն։ 1832ին կայսերական հրովարտակով թաղին մէջ «Քահանայի Տուն»